Vibe coding: wat het is en waarom het half klopt
Vibe coding betekent bouwen door in gewone taal te beschrijven wat je wil, zonder de code te lezen. Waar de term vandaan komt, wat er echt kan en waar het misgaat.
5 min lezen
Er bestaat inmiddels een woord voor programmeren zonder te programmeren, en zoals alles in dit wereldje komt het uit een tweet. Begin 2025 beschreef AI-onderzoeker Andrej Karpathy hoe hij software bouwde door simpelweg tegen de AI te praten en de code die eruit rolde blind te accepteren. “I just see stuff, say stuff, run stuff.” Hij noemde het vibe coding, half als grap. De grap is een industrie geworden, en de vraag op verjaardagen is niet meer óf je ervan gehoord hebt maar of het echt wat is.
Het antwoord: ja, en. Laten we bij het begin beginnen.
Wat is vibe coding precies?
Vibe coding betekent software maken door in gewone taal te beschrijven wat je wil, terwijl een AI-assistent de code schrijft, en jij alleen naar het resultaat kijkt. Werkt het ding? Mooi. Werkt het niet? Dan beschrijf je wat er misgaat en probeert de AI het opnieuw. De code zelf lees je niet; vandaar de vibe. Je stuurt op gevoel en op wat je ziet, zoals je een taxi beoordeelt op de rit en niet op de motorolie.
Daarmee verschilt het van twee dingen waar het vaak mee wordt verward. Van gewoon programmeren met AI-hulp, want daar leest de programmeur wel degelijk mee. En van no-code-platformen, want daar klik je binnen de hokjes die een bedrijf voor je heeft bedacht, terwijl je bij vibe coding alles kunt vragen wat je kunt omschrijven.
Waarom het werkt
Omdat de drempel van veertig jaar softwarebouw ineens weg is. Wie een idee kan uitleggen, kan iets laten maken. De zakgeldtracker voor je dochter, het roostertje voor het jeugdteam, de rekentool voor je offerte: dingen waarvoor je vroeger een developer moest lastigvallen die wel iets beters te doen had, bouw je nu op dinsdagavond aan de keukentafel. In een taal die je al sprak.
En er verandert iets subtielers, iets waar ik als conceptdenker blij van word. Nu maken bijna niets meer kost, verschuift de waarde naar het idee. Honderd mensen kunnen dezelfde tool bouwen; degene die snapt welk probleem echt opgelost moet worden, bouwt de goede. Het schaarse spul zit weer tussen de oren.
Waar het misgaat
Nu de andere helft, want die wordt op je tijdlijn stelselmatig weggelaten.
Vibe coding is heerlijk voor dingen die klein zijn, van jou zijn en niks ergs kunnen aanrichten. Het wordt gevaarlijk zodra een van die drie niet meer geldt. Code die je niet leest, kan fouten bevatten die je ook niet ziet, en bij software voor anderen, met wachtwoorden, betalingen of persoonsgegevens, zijn onzichtbare fouten geen schoonheidsfoutjes. De vakwereld heeft er inmiddels een eigen genre verhalen over: gevibecodede apps die databases lekten of op dag drie omvielen. De bouwers zagen het niet aankomen. Ze konden het letterlijk niet zien aankomen; dat was de afspraak.
Er is ook een saaiere grens: onderhoud. Een middagproject mag na de middag sterven. Iets dat je elke week gebruikt, moet blijven werken terwijl alles eromheen verandert, en dan wreekt zich dat niemand in huis weet hoe het ding in elkaar zit. Vraag het de gemiddelde developer en je krijgt een zucht die je door de telefoon voelt.
De grens is dus simpel te trekken. Voor jezelf, klein, ongevaarlijk: vibe. Voor anderen, groot, of met echte gevolgen: iemand die de code wél leest.
Hoe een eerste avond eruitziet
Voor het beeld, want de term klinkt groter dan de praktijk. Je opent Claude en typt wat je wil hebben, huiselijk geformuleerd: “Maak een spaardoel-tellertje voor mijn dochter van acht. Ze spaart voor een skateboard van 60 euro. Groot bedrag in beeld, een knop om zakgeld bij te schrijven, en confetti als het doel dichterbij komt.” Binnen een minuut staat er iets. Het klopt half; het bedrag is te klein in beeld en de confetti is nogal veel. Dus je zegt dat, in die woorden, en de tweede versie is beter. Derde versie: af genoeg. Je dochter drukt op de knop, de confetti knalt, en jij hebt op een dinsdagavond software gemaakt.
Wat je in dat uur echt leert, zit onder het speelgoed: groot begint klein, vaag geformuleerd komt vaag terug, en bijsturen werkt beter dan vooraf alles dichttimmeren. Wie die drie lessen doorheeft, heeft het belangrijkste van werken met AI te pakken, en dat staat in geen enkele cursus zo helder als in je eigen mislukte eerste versie.
Moet jij dit kunnen?
Je moet niks. Wie roept dat je “achterblijft”, verkoopt een cursus.
Maar de eerlijkheid gebiedt: dit is de leukste manier om te snappen wat AI nu echt kan, omdat je binnen een uur iets in handen hebt dat er om 14:00 nog niet was. Geen presentatie over AI, geen mening over AI; een dingetje. Van jou. Begin met iets nutteloos en kleins, zoals een teller voor hoe vaak de hond aan de deur krabt. Nutteloos is een prima leerdoel; de druk is eraf en de lol blijft over.
Veelgestelde vragen
Welke tools heb ik nodig om te vibe coden?
Eén AI-assistent volstaat om te beginnen. Ik gebruik Claude: je beschrijft wat je wil en het resultaat verschijnt naast het gesprek, direct werkend. Daarnaast bestaan er gespecialiseerde vibe-codetools voor wie verder wil; leer eerst het gratis begin voordat je abonnementen stapelt.
Is vibe coding hetzelfde als programmeren leren?
Nee, en doen alsof helpt niemand. Je leert wel iets waardevols: helder omschrijven wat je wil, in stukjes denken, testen wat je gemaakt hebt. Wie daarna alsnog wil leren programmeren, heeft een voorsprong. Wie dat nooit wil, heeft toch werkende dingetjes.
Waait vibe coding weer over?
De term misschien; modewoorden slijten nu eenmaal snel in dit wereldje. De beweging eronder niet. Software bouwen wordt elk kwartaal toegankelijker, en niemand gaat vrijwillig terug naar een wereld waarin je voor elk klein hulpmiddel een wachtrij en een offerte nodig had. Hoe het over twee jaar heet, zien we dan wel.
Kunnen bedrijven iets met vibe coding?
Voor wegwerpwerk, prototypes en interne hulpmiddelen: zeker, en het scheelt wachtrijen bij de IT-afdeling. Voor alles wat klanten raakt gelden de grenzen van hierboven, plus de regels van je eigen organisatie. De samenvatting voor de maandagochtendvergadering: laat mensen spelen, en laat niets live gaan zonder ogen die code kunnen lezen.
Wil je dit soort stukken in je mail? Abonneer je op de nieuwsbrief.
De dertien AI-termen die overal langsvliegen, uitgelegd in normalemensentaal: gratis in De Grote AI Meepraat-Gids.
Stuur maar op